blog naukowy

Od dawna wiadomo, że ilość przespanych godzin przekłada się na zdrowie i samopoczucie człowieka. Już w czasach starożytnych sen traktowano jako formę terapii niektórych chorób.

Pierwsze badania mózgu podczas snu fizjologicznego przeprowadzono w latach 30. XX wieku, a w 1957 roku Nathaniel Kleitman i Eugene Aserinsky opisali szybkie ruchy gałek ocznych śpiących. Na tej podstawie wyróżniono główne fazy snu REM (od rapid-eye-movement)i nREM (non-rapid-eye-movement). W ostatnich latach wzrasta zainteresowanie związkiem między zaburzeniami snu a występowaniem różnego rodzaju schorzeniami.

W Poznaniu powstał międzyuczelniany zespół naukowców, którzy zajmują się badaniem psychofizjologicznych konsekwencji zaburzenia snu. W skład zespołu wchodzą badacze z Katedry Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Medycznego, Katedry Profilaktyki Zdrowotnej UM oraz Katedry Higieny Żywienia Człowieka Akademii Rolniczej.

- Częstość występowania zaburzeń snu w populacji osób dorosłych ocenia się na 40 proc. – mówią członkowie zespołu. – A zaburzenia takie wpływają na poziom funkcji wykonawczych, wydłużają czas reakcji na bodźce wzrokowe. Wiąże się je również z występowaniem depresji, labilnością emocjonalną, dezorientacją. Wpływają również na jakość relacji społecznych, obniżają jakość życia.

Zgodnie z wynikami badań zaburzenia snu częściej występują u kobiet niż u mężczyzn. – Deficyty snu u kobiet związane są z cyklami biologicznymi oraz z krytycznymi biologicznie momentami, takimi jak ciąża, poród, menopauza – wyjaśniają naukowcy.

Szczególnie intensywnym przedmiotem badań jest związek między zaburzeniami snu a zaburzeniami odżywiania. Dr Mindy Engle- Friedman z Uniwersytetu Miejskiego Nowego Jorku wykazała, że kłopoty ze snem mogą wpływać na dietę danej osoby. – Niewyspany człowiek niechętnie przygotowuje posiłki, a zamiast tego wybiera dania gotowe typu fast food – mówi dr Engle-Friedman.

W badaniach u osób z deficytami snu stwierdzono też niższe poziomy leptyny, zaburzenia w zakresie tolerancji glukozy, wzrost stężenia apetytozależnych neuropeptydów.

- Deficyty snu mogą przyczyniać się do zwiększenia zapotrzebowania organizmu na pokarm i poszukiwania jedzenia, szczególnie produktów zawierających węglowodany – wyjaśniają badacze z poznańskiego zespołu. – Wpływają także na pracę autonomicznego układu nerwowego AUN. W efekcie może zostać zakłócona fizjologiczna równowaga organizmu w zakresie wydzielania dokrewnego. Zaburzenia snu mogą więc stanowić czynnik ryzyka powstawania cukrzycy i otyłości.

Onet.pl